‘અલ્યા જો તો આ સાપામાં ફોટો કુનો આયો સ? ધૉળાં ધફ લુગડાં પેરી ન, કોઇ ધૉરિ ધફ્ફ બઈ લાગસ.’
અમારા બાજુવાળા કાકા સવાર સવારમાં છાપુ લઇને ફેદતા હતાં અને હુ જરા ખુલ્લી હવામાં આંટો મારવા નીકળેલો.
કાકાના હાથે ઝડ્પાઇ ગયો.
‘કાકા! આ તો પામેલા એંડર્શન છે.’
‘કુણ ? પેલાં અંદુભઇની પેમલી? જબરી સ ન? મારી બેટી ચેવાં લુગડાં પેરી ન બેઠી સ? હાડી તો પેરી સ પણ કબજો પેરવાનુ ભૂલી જઇ લાગ સ.’
‘કાકા! ભુલી નથી ગઇ, જાણી જોઇને પહેરીને બેઠી હસે, અને અંદુભઇની પેમલી નથી. આ તો અમેરીકાની અભીનેત્રી છે, મૉડેલ છે. મૂળ તો કેનેડાની છે. ટી.વી સિરીયલ બે વૉચ પછી બહુ ફેમસ થઇ ગયેલી.’
‘હ! ઇમ કૉ, ફૉરેનની બઈ સ. બાકી આપણાં દેશની હોય તો આવુ ના પેર.’
‘કાકા! હવે આપણી સિનેમા જગતની બાઈઓ પણ સુધરી ગઇ છે. એય હવે અધુરાં લુગડા પહેરવા લાગી છે.’
‘હાચી વાત સ ભૈ પેલા બાલુભાઇની વિધ્યાડી અમણાંની બઉ ચગી સ. ઉલ્લાળા ઉલ્લાળા કરતી, “અવ હુ જવાંન થઈ જઈ, જવાંન થઈ જઈ.” ગઈ ગઈને માંથુ ખઈ જઈ.’ અલી બઈ તુ જવાંન નઈ આધેડ દેખાવા માંડી સ.’
‘કાકા તમે ય ખરા છો. બાલુભાઈની વિધ્યા? કાકા વિધ્યા બાલન કહો.’
‘પણ હાચુ કે જો આ વિધ્યા જવાંન લાગસ? બે ચાર સોકરાંની મા નહી લાગતી? પેલી પેમલીને ટ્ક્કર મા રઅ એવુ નહી પેરતી?’
‘કાકા! ચાલ્યા કરે આ તો ફિલ્મી જગત છે.’
‘હુ ચાલયા કરે? આવુ તો હારુ લાગતુ અશે? પેલી કોઇ પડંયાજીની પુનમડી કાયમ નાગાપુંગા ફોટા પડાઈ પડાઈને મુકતી હોય સ. પેલા કોલિ એ બઉ હારા રન માર્યા તો આઈ લવ યુ કઈ ન એક નાગો ફોટો પડાઈ ન મુકી દીધો.’
‘કાકા! પૂનમ પાંડેની વાત કરો છો? એમાં આપણે શુ? એની મરજી.’
‘હાચુ કઉ, ઇન કોઇ કુતરાં ય હુઘંતાં નહિ, એટલ રઘવાઇ થઇ સ. વાત વાતમાં નાગો ફોટો પડાઇ ન મુકી દેવાની આ બાઇ ન આદત પડી જૈ સ. મ નઅ તો ગાંડી લાગ સ. અર્ધ ગાંડી.’
‘કાકા સાચી વાત છે તમારી. એને ફૅમસ થવુ હશે.’
‘પણ આવી રીતે જાંણીતા થવાતુ હશે? જુઓ પેલી વિધ્યા દેખાવમાં સાધારણ કેવાય, કોય એશ્વર્યા જેટલી બઉ રૂપાળી ના કેવાય પણ ઇનો એક્ટિન્ગ પાવર જુઓ. ઇમ ફૅમસ થવાય. હમજ્યા? બે પિચ્ચરમાં તો ભડાકા કરી નાંખ્યાં.’
કાકા મૂળ ઉત્તર ગુજરાતના. એટલે એમની ભાષામાં મહેસાણી ટંકાર દેખાતો. લેબુ, મેઠુ અને પૉણી એટલે સમજી જવાનુ.
કાકા જવાનીમા ફીલ્મો જોવાના શોખીન હતા. દર શુક્રવારે વીજાપુરમા આવેલી વદંના ટૉકિઝ્માં પહેલા શૉ માં મૂવી જોવાનુ એટલે જોવાનુ.
એ જમાનામાં મૂવી કે ફીલ્મ કહેવાને બદલે પિક્ચર કહેતાં. પછી પિક્ચરનુ પિચ્ચર થતા વાર કેટલી? કાકા આજે પણ ફીલ્મોના સમાચાર પહેલા વાંચે. એમાં છાપામાં વળી સૈફ અલીનો ફોટો જોયો. કાક શરુ.
‘આ પટોડીએ સોકરાને હમજાયો નઈ એ વખતે, ખોટો પેલી અમરતીમાં ફસઈ જ્યો.’
‘કાકા શેની વાત કરો છો?’
‘દહ વરહ મોટી બૈરી જોડે પૈણાય ખરુ?’
‘અરે! કાકા સૈફઅલીખાન અને અમ્રુતાસિંઘની વાત કરો છો?’
‘ઓવ ભઈ! આપણઅ નૉના હઈએ તાણ પેલી બઈ પાકી જુવાન હોય, ફાટ્ફાટ થતી હોય. એટલ હારી લાગ. આકરશન થઈ જાય.
હુ યે નેહાળમાં ભણતો તો તાણ નવાં નવાં આયેલાં રમીલાબુન શીક્ષિકા મ ન બઉ ગમતાં.’
‘કાકા! શુ વાત છે? તમે ય ઓછા નથી હો કે!’
‘હુ તો હાચુ કેવા વાળો સુ ભઈ, નાંનપણમાં એવુ થાય, હઉ ન થાય કોઇ કે અને કોઈ ના કે. અવ સૈફને અમ્રુતા ઘૈડી લાગવા માંડી. એટલઅ જુવાન ફૂટકડી દહ વરહ નાંની કરીના પાસળ પડ્યો સ. એ વખતે હમજ ના પડ ક આ દહ વરહ મોટી બાઇડી વેલી ઘૈડી થઈ જવાની સ. દહ વરહ નાંનુ બૈરુ લવાય પણ મોટુ ના લવાય.’
‘કાકા તો બૈરાને દસ વર્ષ મોટો ધણી વહેલો ઘરડો ના લાગે? એ પછી કોઈ જુવાન મિત્ર શોધે તો?’
‘હોધય ખરી, ના નો કેવાય. પણ બૈરાંની માનસિકતા જુદી હોય સ. આદમી માટ બૈરાની જુવાની મહ્ત્વની હોય સ. ગલઢો થાય તોય જુવાન બૈરાં હૉમે ટ્ગર ટગર જોતો હોય સ.’
‘તો કાકા સ્ત્રીઓ માટે પુરુષની ઉમ્મર કેટલી મહત્વની હોતી હશે?’
‘અલ્યા ભૈ, બૈરાંને પ્રેમ જોઇએ, ભાવના અને લાગણી જોઇએ, એમને માટે તો Age is just number.
‘કાકા શુ વાત છે અન્ગ્રેજીમાં?’
‘કોક દાડો ફાડી નૉખીયે વળી.’
એટ્લામાં કાકીએ બુમ પાડી, લ્યો હેંડો ચા પીવા ચાણ્ના બાર હુશીયારી માર્યા કરોસો હેડો પસ ટાઢી થૈ જ સ તો ફરી નૈ બનાઇ આલુ.
કાકાની ફીલોસોફીમાં દમ તો ખરો. કાકા ઘરમાં ગયા તો હુ પણ મારે રસ્તે પડ્યો. 